ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

.

.

16 Ἰανουαρίου

 

550.—Οι Γότθοι εισέρχονται στην Ρώμη και κατασφάζουν το μεγαλύτερο μέρος τής φρουράς της. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΔΙΑΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

,,

Ευχαριστούμε τον κύριο Τσακνάκη Αθανάσιο γιά την δημιουργία τής εικόνας και την ευγενική παραχώρηση.

.

Η «περιπέτεια» τής ονομασίας των Σκοπίων και οι τέσσερεις διαδεδομένες πλάνες

.

……….Είναι αξιοπρόσεκτο ότι, παρ’ όλο τού ότι οι Σκοπιανοί δεν έχουν καμμία λογική εξήγηση γιά τις απαιτήσεις τους εις βάρος τής Ελλάδος, το πράττουν καθημερινά, ενώ αντιθέτως, οι ελλαδικές κυβερνήσεις οι οποίες έχουν στα χέρια τους επιστημονικά δεδομένα γιά τους ιστορικούς-πολιτιστικούς- πολιτισμικούς αλλά και εθνικούς λόγους γιά τους οποίους η Ελλάδα επιβάλλεται να διεκδικεί, δεν το πράττουν. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΔΙΑΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΠΛΑΝΕΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,,

,

15 Ἰανουαρίου

,

1260.—(Κατά προσέγγιση μέσα με τέλη Ιανουαρίου). Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος πετυχαίνοντας τον αρχικό του σκοπό, στέφεται μόνος αυτός με την σύζυγό του Θεοδώρα, το βασιλικό διάδημα τής Αυτοκρατορίας τής Νίκαιας, ενώ ο ανήλικος διάδοχος Ιωάννης Λάσκαρις, παρακολούθησε την τελετή φορώντας αντί γιά βασιλικό στέμμα έναν απλό κεφαλόδεσμο στολισμένο με πολύτιμους λίθους. Ο κλήρος, πλην τού Πατριάρχη, και οι περισσότεροι από τους άρχοντες, το παριστάμενο πλήθος και οι ξένοι μισθοφόροι, είχαν προετοιμαστεί από καιρό με υποσχέσεις και φιλοδωρήματα γιά να αποδεχτούν την απαίτηση τού Παλαιολόγου.

1345.—Απεβίωσε ο ηγεμών τής Χίου, Μαρτίνος Ζαχαρίας. Κατά την πρώτη άλωση τής Βασιλεύουσας, η Χίος παραχωρήθηκε στο Φραγκικό Κράτος που κυβερνάτο από τον Γάλλο βασιλέα τής υπό κατοχήν Κωνσταντινουπόλεως, έως ότου ελευθερώθηκε από τον Αυτοκράτορα τής Νίκαιας, Ιωάννη Δούκα Βατάτζη. Επί Μιχαήλ Παλαιολόγου (1261-1280), εκδήλωσαν ενδιαφέρον γιά το νησί και οι Γενουάτες, οπότε με την συνθήκη τού Νυμφαίου (1261), τους παραχωρήθηκε το δικαίωμα εγκαταστάσεων εμπορικών πρακτορείων. Οι επιδρομές τούρκων (το 1306 κατά τον Παχυμέρη, «ἠρήμωσαν αὐτήν»), ανάγκασαν όσους διασώθηκαν από τις σφαγές, να φύγουν προς την Σκύρο και έδωσαν την δικαιολογία κατοχής τής νήσου από τον Μπενεντέτο Ζαχαρία (Benedetto Zaccaria 1304), με την υποχρέωση όμως αναγνωρίσεως τής βυζαντινής κυριαρχίας και τής υψώσεως τής βυζαντινής σημαίας στα τείχη. Την ίδια πολιτική εφάρμοσε και ο διάδοχος υιός του, Μαρτίνος Ζαχαρίας. Στα νομίσματα που εξέδωσαν, ανεγράφετο το: (σέρβους ιμπερατόρις «servus imperatoris»).

1422.—Απεβίωσε η βασίλισσα τής Κύπρου και δεύτερη σύζυγος τού Ιανού, Καρλότα ντε Μπουρμπόν. Όταν βασίλευε ο Ιανός, τα γνωστότερα και σημαντικότερα γεγονότα που συνέβησαν στην Κύπρο ήταν μία αποτυχημένη προσπάθεια ανακατάληψης τής πόλης τής Αμμοχώστου από τα χέρια των Γενουατών, η εισβολή στην Κύπρο των Σαρακηνών (Μαμελούκων), τους οποίους ο Ιανός αντιμετώπισε σε μεγάλη μάχη στην Χοιροκοιτία, και η επανάσταση τού Κυπρίου δουλοπάροικου βασιλιά Αλέξη.

1784.—(π.ημ.) Γεννιέται ο Θεόκλητος Φαρμακίδης (15 Ιανουαρίου 1784 – Αθήνα 26 Απριλίου 1860), Έλλην διαφωτιστής, αγωνιστής τής Ελληνικής Επαναστάσεως τού 1821, λόγιος κληρικός και πρωτοπόρος δημοσιογράφος. Ο Θ. Φαρμακίδης υπήρξε ο «πολιτικός θεολόγος» τού ΙΘ΄ αιώνα με την σημερινή νοηματοδότηση τού όρου. Ενσάρκωνε στην εποχή του τον τύπο τού εκκλησιαστικού άνδρα, που είχε ήδη διαμορφωθεί στο κοσμογονικό γιά την ιστορική πορεία τής Εκκλησίας μας Δ΄ αιώνα, στο πρόσωπο τού πατέρα τής Εκκλησιαστικής Ιστορίας Ευσεβίου Καισαρείας. Στο εκκλησιαστικό ζήτημα, που ήταν ο κύριος χώρος τής αρμοδιότητάς του, «εσκέπτετο ως πολιτικός μάλλον ανήρ» και «υπερίσχυσε το αίσθημα τού προς την πατρίδα καθήκοντος».

1804.—Εκδηλώνεται η πρώτη επίθεση των τουρκαλβανών στην μονή Σέλτσου. Μετά την παράδοση τού Σουλίου στον Αλή πασά με την συνθήκη τής 12ης Δεκεμβρίου 1803, μία από τις τρεις ομάδες που διέφυγαν από την δίωξη των τουρκαλβανών, υπό τον Κίτσο Μπότσαρη, αποφάσισαν να οχυρωθούν στην Μονή Σέλτσου που ήταν μεν καλή αμυντική τοποθεσία, αλλά στερείτο εξόδου διαφυγής. Εγκατέστησαν στο εσωτερικό τής Μονής τα γυναικόπαιδα και κατασκεύασαν τρία οχυρά· ο συνολικός αριθμός των συγκεντρωμένων στην Μονή ανερχόταν σε 1.400 Σουλιώτες. Από αυτούς, οι ένοπλοι ήσαν 360 άνδρες και οι υπόλοιποι γυναίκες. Στις 15 Ιανουαρίου εκδηλώθηκε η πρώτη επίθεση· οι Σουλιώτες θα κρατήσουν γιά τρείς μήνες.

1820.—(ν.ημ.) Ο Καποδίστριας αρνείται την ανάληψη αρχηγίας τής Φιλικής Εταιρείας. Ο Καποδίστριας δεν αποδέχεται την πρόταση τού Φιλικού Ξάνθου γιά να αναλάβει την ηγεσία τής Φιλικής Εταιρείας, διότι θεωρεί πως αυτό δεν ήταν προς το συμφέρον των Ελλήνων, λόγω τής πιθανής εμπλοκής τής Ρωσίας και τής αντιδράσεως των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. (βλ.και 1/1).

1822.—Τέταρτη και τελευταία συνεδρία τής Α΄ Εθνικής Συνελεύσεως των Ελλήνων. «Κατὰ τὴν τελευταίαν της συνεδρίαν, ἡ Α΄Ἐθνική Συνέλευσις, ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Ἑλληνικόν λαὸν  διακήρυξιν μακράν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὁμιλεῖ μόνον διὰ τὸ συντελεσθὲν ὑπ’αὐτῆς ἔργον, ἀλλά καὶ αἰτιολογεῖ τὸν διεξαγόμενον Ἀγώνα τῆς Ἐλευθερίας.Ὁ Ἀλέξανδρος Μαυροκορδᾶτος ἐξελέγει Πρόεδρος τοῦ Ἐκτελεστικοῦ, μέλη δὲ τούτου ὁ Ἀθανάσιος Κανακάρης, Ἀντιπρόεδρος, Ἀναγνώστης Παπαγιαννόπουλος, Ἰωάννης Ὀρλάνδος καὶ Ἰωάννης Λογοθέτης». Οι  εργασίες της είχαν αρχίσει στις 20 Δεκεμβρίου τού 1821. Οι συνεδριάσεις γίνονταν στην ύπαιθρο στο χωριό Πιάδα, κοντά στην Επίδαυρο με δεδομένο το ότι δεν υπήρχε κατάλληλο οίκημα γιά να την στεγάσει. Στην πρώτη συνέλευση εκλέχθηκαν τα μέλη τής επιτροπής γιά την σύνταξη τού πολιτεύματος. Κύριοι συντελεστές τού έργου ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Θεόδωρος Νέγρης. Στο πολιτειακό έργο συνέβαλε και ο φιλέλληνας Βιντσέντζο Γκαλίνα. Το πλήρες κείμενο τού πολιτεύματος παρουσιάστηκε ενώπιον τής Συνελεύσεως την 1η Ιανουαρίου τού 1822. Η τέταρτη και τελευταία συνεδρία πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1822. Στις 16 Ιανουαρίου 1822, την επομένη τής λήξεως των εργασιών τής Συνελεύσεως, το Εκτελεστικό διόρισε το Υπουργικό Συμβούλιο.

.—Ὁ διορισμὸς τοῦ Δ. Ὑψηλάντη ὡς Προέδρου τοῦ Βουλευτικοῦ σώματος. Μεταξύ ὅσων ἀποφασίσθηκαν στὴν Συνέλευση, «ἐκρίθη σκόπιμον (γιὰ τὸν Δημήτριο Ὑψηλάντη), ὅπως μὴ παραγκωνισθῇ τελείως ἐκ τοῦ θεσπισθέντος ἐν Ἐπιδαύρῳ νέου πολιτικοῦ συστήματος τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος. Σημειωτέον ὅτι ὁ Ὑψηλάντης ἦταν σφόδρα ἐξωργισμένος, περισσότερο διὰ τὴν πλήρη περιφρόνηση τοῦ συντελεσθέντος ἔργου ὑπό τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας. Ἐν τούτοις δὲν παρητήθη ποτὲ ἐγγράφως τοῦ εἰκονικοῦ ἀξιώματος. Ἠρνήθη ὅμως νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἕδραν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἄσκησην τούτου.

.—Στὴν ἴδια Ἐθνοσυνέλευση ἀποφασίσθηκε γιὰ τὸν Κολοκοτρώνη «ὁ ἀποκλεισμός του ἐκ παντὸς πολιτικοῦ ἀξιώματος», μὲ τὸ ἐπιχείρημα «τῆς ἀνάγκης ἀφιερώσεως πάσης προσπαθείας του εἰς τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις».Ο Κολοκοτρώνης δεν έλαβε κανένα ανώτατο αξίωμα γιά τον βασικότερο λόγο ότι οι πρόκριτοι τής Αχαΐας και Αρκαδίας φοβούντο ότι θα χρησιμοποιούσε την ήδη ασυναγώνιστη επιρροή του στο στράτευμα τής Πελοποννήσου γιά να συγκεντρώσει στα χέρια του την πολιτική εξουσία. Τον διόρισαν προσωρινό Αρχιστράτηγο υπό την πρωτοβουλία όμως και την αίρεση τής εκτελεστικής εξουσίας (δηλαδή των προκρίτων). Λίγους μήνες μετά, η δυσαρέσκεια τού Κολοκοτρώνη έλαβε διαστάσεις δεδηλωμένης έχθρας.

.—Ο πρόεδρος τής Αϊτής, Ζαν Πιέρ  Μπουαγιέ, στέλνει επιστολή συμπαράστασης γιά τον αγώνα τής Παλιγγενεσίας στον Αδαμάντιο  Κοραή. Είναι η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει την Ελληνική Επανάσταση και την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος. Ὁ πληθυσμός τῆς Αἱτῆς μετὰ τὴν γενοκτονία τῶν ἰθαγενῶν ἀπὸ τοὺς Ἱσπανοὺς κονκισταδόρες, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀφρικανικῆς προελεύσεως σκλάβους, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν ἀρχηγία τοῦ Τουσέν Λ’ Ουβερτίρ ἐπαναστάτησαν τῷ 1791, καὶ ἵδρυσαν τῷ 1804 τὸ πρῶτο ἀνεξάρτητο κράτος ἐλεύθερων ἀφρικανῶν. Παρὰ τὴν δεινὴ ἀνέχειά της, ἡ Ἁϊτή τοῦ Ζὰν-Πιὲρ Μπουαγιέ, ἔστειλε 45 τόνους καφέ στὸν Κοραῆ πρὸς πώληση, γιὰ ν’ ἀγοραστοῦν ὅπλα, καὶ 100 ἐθελοντές, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς πέθαναν κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ταξειδιοῦ.

1823.—«Μάχη παρὰ τὸν Ἅγιον Βλάσιον, πρωτεύουσα τοῦ Δήμου Παρακαμπυλίων τῆς Ἐπαρχίας Εὐρυτανίας, καθ’ ἥν ἐφονεύθη ὁ ἀρχηγός τῆς ἐμπροσθοφυλακῆς τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ Χατζήμπεης Μπέντος. Νίκη Ἑλλήνων ἀρχηγηθέντων ὑπό τῶν Καραϊσκάκη καὶ Δ. Γουδέλη κατὰ τοῦ Ἰσμαήλ πασᾶ Πλιάσα». Όταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης έμαθε ότι οι τουρκαλβανοί θα περνούσαν από το αρματολίκι του στ’ Άγραφα με κατεύθυνση το Μεσολόγγι, έσπευσε μέσα στη νύκτα γιά να τούς κόψει τον δρόμο στήνοντάς τους καρτέρι στην περιοχή τού Σοβολάκου. Στην μάχη που ακολούθησα αρχικά υπερίσχυσαν οι τούρκοι, στην συνέχεια όμως οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν και χάλασαν διακόσιους τούρκους. Όσοι διασώθηκαν, αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο Αγρίνιο. 

.—Ο σουκιούρμπεης (ο τούρκος διοικητής τής Ρόδου) στέλλει έγγραφο (πουγιουρδί) στον Ηγούμενο τής Ι.Μονής Πανορμίτη Σύμης, φαινομενικά παρηγορώντας τον, γιά όσα «κακά δοκίμασε» από την επίσκεψη τού Επάρχου Καρπάθου, Μάρκου Μαλλιαράκη, διορισθέντος από την Προσωρινή Διοίκηση τής Επαναστατημένης Ελλάδος. Αρχικός σκοπός τής επιστολής ήταν να προειδοποιήσει τον Ηγούμενο γιά την περαιτέρω στάση του.

1826.—«Ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς ἀπέστειλεν εἰς τὴν φρουρὰν τοῦ Μεσολογγίου τὸν Ἄγγλον πλοίαρχον Ἄμπουτ, ἵνα εἴπῃ περὶ παραδόσεως τοῦ φρουρίου διὰ συνθήκης, ἀλλ’ οἱ ἀρχηγοὶ ἀπέρριψαν τὰς προτάσεις του». Οι πολιορκημένοι μέσα στο Μεσολόγγι απορρίπτουν με υπερηφάνεια πρόταση τού Ιμπραήμ γιά παράδοσή τους, την οποία διαβίβασε σ’ αυτούς ο Κυβερνήτης τής αγγλικής κορβέττας «Ρόζα».

.—«Ὁ πυρπολητὴς Πολίτης ἔκαυσε παρὰ τὸν Προκοπάνιστον, νησίδιον τοῦ Μεσολογγίου, μίαν Βυζαντινὴν κορβέταν».

1854.—Κάλεσμα τού οπλαρχηγού Ιωάννη Κοσσυβάκη, προς όλους τους προκρίτους και επαναστάτες τού Ραδοβυζίου στην Μπότση (Μεγαλόχαρη) Ηπείρου, να κηρύξουν επανάσταση εναντίον των τούρκων και τού σουλτάνου Μεζίτ Α’· οι Βρεστενιώτες πρόκριτοι και επαναστάτες προσήλθαν από τους πρώτους και την επομένη πολέμησαν κι αυτοί στο Μοναστήρι «Γενέθλια τής Θεοτόκου», τρέποντας σε άτακτη φυγή τους τούρκους έως το χωριό Καταβόθρα (Αστροχώρι). Η οικογένεια των Κοσσυβάκιδων, συμμετείχε ενεργά σε όλα τα απελευθερωτικά κινήματα έως και την συμμετοχή της στην αντίσταση  κατά των κατακτητών τού Άξονος.

1867.—Σκοτώθηκαν 16 αγωνιστές σε σκληρή μάχη που δόθηκε με τούρκους στην Τύλισσο τής Κρήτης.

1878.—Σε αιματηρές συγκρούσεις με 4 νεκρούς καταλήγει συλλαλητήριο στην Αθήνα, όταν οι διαδηλωτές ήλθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία.

.—Ημερομηνία γεννήσεως τού αρχιμανδρίτη Άνθιμου Παπαδόπουλου, στο χωριό Καράκαγια τής Αργυρούπολης. Ο Άνθιμος, κατά κόσμον Αλέξανδρος, ανέπτυξε κορυφαία εθνική και εκπαιδευτική δράση, ήταν φιλόλογος, πρόεδρος τής «Επιτροπής Ποντιακών Μελετών» και διευθυντής τού Ιστορικού Λεξικού τής Νέας Ελληνικής Γλώσσας τής Ακαδημίας Αθηνών. Απεβίωσε στην Αθήνα, την 1η Φεβρουαρίου 1962.

1901.—Αναμένεται η πτώχευση πολλών εμπόρων από την Πελοπόννησο,  εξ αιτίας τής οικονομικής δυσπραγίας των σταφιδοπαραγωγών επαρχιών.

1906.—Γεννιέται ο μεγιστάνας Αριστοτέλης Ωνάσης. Το 1922 ξεριζωμένος από τούς τούρκους, ήρθε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα και έπειτα από λίγο μετανάστευσε στην Αργεντινή, ξεκινώντας την επιτυχή του επιχειρηματική διαδρομή σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ίσως ο διασημότερος Έλληνας επιχειρηματίας, που κέρδισε τα πάντα -χρήματα, δόξα, γυναίκες-, εκτός από την οικογενειακή ευτυχία. Ο θάνατος τού αγαπημένου του γιού Αλέξανδρου, ήταν βαρύ πλήγμα, όπου στην κυριολεξία τσάκισε όλο το μεγαλείο τού ανθρώπου, οδηγώντας τον στον θάνατο δύο χρόνια μετά. Γενικώς η ιστορία τής οικογενείας του, είναι ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη τής λαϊκής ρήσεως «τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία». Στην μνήμη τού γιού του, δημιούργησε το ίδρυμα «Αλέξανδρος Ωνάσης».

1908.—Η κατάσταση στην Μακεδονία έχει εκτραχυνθεί. Οι βούργαροι κομιτατζήδες φονεύουν χωρικούς κοντά στην Γουμένισσα.

1911.—Η ίδρυση στην Κωνσταντινούπολη δύο μή κερδοσκοπικών ελληνικών εταιρειών.«Όμιλος φιλοτίμων και φιλοπροόδων νέων τής πόλεως ημών, θέλων την καλλιτέρευσιν τής τύχης αυτής, συνέστησεν ενταύθα δύο εταιρείας μετοχικάς, υπό τα ονόματα «Ελπίς» και «Πρόνοια των πτωχών» υπό ιδιαίτερον όλως πρόγραμμα. Σκοπός των εταιρειών τούτων είναι η διά τακτικών εβδομαδιαίων συνεισφορών συνδρομών αποταμίευσις ικανού χρηματικού ποσού και επαύξησις αυτού διά τής εργασίας επ’ εγχωρίων προϊόντων.»

1920.—Πραγματοποιείται στην Σόφια το συνέδριο των Κ.Κ. τής Ελληνικής Χερσονήσου. Αποφασίζεται η Κοινωνική επανάσταση στην Βαλκανική γιά την «απελευθέρωση των εθνοτήτων» που δυναστεύονται και γιά την αυτοδιάθεση των εκεί λαών (…). Το 1908, είχε γίνει η πρώτη συνάντηση τής βουργαρικής «Μακεδονικής Σοσιαλιστικής Ομάδας» και τής «Σοσιαλιστική Φεντερασιόν» των Αβραάμ Μπεναρόγια και Βεντούρα στην Θεσσαλονίκη. Η Φεντερασιόν είχε ως επίσημο όργανο την εφημερίδα «Αβάντι-Αvanti», που εκδίδονταν στην ισπανοεβραϊκή διάλεκτο των εβραίων τής Θεσσαλονίκης, (την Ladino).

1921.—Στο μέτωπο τής Μ. Ασίας μεταξύ των εμπολέμων σημειώνεται δράσις πυροβολικού.

.—Η ελληνική κυβέρνηση απευθύνει διακοίνωση προς τους Συμμάχους γιά την απόφασή τους να παρευρεθεί στην Διάσκεψη γιά το ελληνικό ζήτημα και ο Μουσταφά Κεμάλ.

1922.—Οι κατά τα άλλα Σύμμαχοι Γάλλοι, με τηλεγράφημά τους προς την Άγκυρα, δηλώνουν πως θα υποστηρίξουν τις κεμαλικές θέσεις στην Διάσκεψη των Υπουργών των Εξωτερικών, ενώ παράλληλα παραδίδουν σημαντικό πολεμικό υλικό στον στρατό τού Κεμάλ.

1926.—Γιά την «δημοκρατία τής τουρκίας», ο σφαγέας Κεμάλ αποφασίζει να υιοθετήσει ολόκληρο τον Ελβετικό Αστικό Κώδικα.

1928.—Οι αρχές επισπεύδουν την δίκη Πάγκαλου με τον φόβο νέου στρατιωτικού πραξικοπήματος.

1935.—Τα δεινά των κατοίκων τής Βορείου Ελλάδος δεν έχουν τελειωμό. Συμμορία βουργάρων πέρασε τα σύνορα, διέπραξε φρικτά εγκλήματα, και κατόπιν διέφυγε πάλι προς την χώρα της.

1940.—Απεβίωσε η Καλλιρόη Σιγανού Παρέν, μία από τις πρώτες ελληνίδες φεμινίστριες. Γεννήθηκε στα Πλατάνια Αμαρίου Κρήτης, ενώ μετά το ολοκαύτωμα τής Μονής Αρκαδίου, η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα το 1867, όπου εκείνη  φοίτησε στο σχολείο Σουμερλή καθώς και στην Γαλλική σχολή Καλογραιών· το 1878 πήρε και το πτυχίο τού Αρσακείου. Υπηρέτησε δύο χρόνια στο παρθεναγωγείο τής Ελληνικής κοινότητος Οδησσού, και στην επιστροφή της, παντρεύτηκε τον  Ιωάννη Παρέν, από Γάλλο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Είναι η πρώτη που τόλμησε να «εισάγει» στην χώρα μας φεμινιστικούς προβληματισμούς.

1941.—Ο Ελληνικός στρατός με υπεράνθρωπες προσπάθειες αποκρούει τις σφοδρές επιθέσεις των Ιταλών, εμποδίζοντάς τους να επιτύχουν εδαφικό κέρδος.

.—Από τον Ιανουάριο τού 1941, κύριο πλέον μέλημα τού Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού ήταν η κάλυψη των νηοπομπών από και προς την Αλεξάνδρεια, σε συνεργασία με τον βρετανικό ναυτικό.

.—Με επιστολή του ο Ζαχαριάδης καταδικάζει τον πόλεμο τής Ελλάδος κατά τής Ιταλίας ενώ κάποιους μήνες πριν, εκθείαζε την συνεργασία Γερμανίας, Ρωσίας… «Παράρτημα «4» Συνημ. εις την υπ’ αριθ. Φ.463.12/300466/ 17-10-60 Δ/γή ΓΕΣ/2ον ΕΓ /ΙΙΙ Απόσπασμα από την επιστολήν τού αρχηγού τού Κ.Κ.Ε.(…) Γιά όλα τα μέλη και στελέχη των οργανώσεων τού Κ.Κ.Ε. Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκανε πόλεμον φανατικό, κατακτητικό. Βασική προσπάθειά μας έπρεπε να είναι να κάνουμε ξεχωριστή Ελληνοϊταλική ειρήνη, πράγμα που μπορούσε να γίνει με την μεσολάβηση τής ΕΣΣΔ (…).  Η ανατροπή τού Μεταξά είναι το πιό άμεσο και ζωτικό συμφέρον μας. Λαός και Στρατός πρέπει να πάρουν στα χέρια την διαχείριση τής χώρας και τού πολέμου, με σκοπόν την ειρήνη, εθνική ανεξαρτησία, εσωτερικόν αντιφασιστικό, αντιπλουτοκρατικό λαϊκό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς την Ε.Σ.Σ.Δ. και βαλκανική συνεργασία(…). Οι λαοί και φαντάροι τής Ελλάδος και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέλφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο (…). Αυτός είναι σήμερα ο δρόμος τού Κ.Κ.Ε. Ζήτω το Κ.Κ.Ε. Ζ ή τ ω η Κομμουνιστική Διεθνής. Αθήναι 15/1/41 Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ».

1942.—Σύμφωνο Λονδίνου μεταξύ Ελλάδος και Γιουγκοσλαβίας. Υπογράφεται το «Σύμφωνο Βαλκανικής Ενώσεως Ελλάδος-Γιουγκοσλαβίας», με σκοπό την ανασυγκρότηση τής Βαλκανικής Ενώσεως και την διασφάλιση τής ανεξαρτησίας και τής ειρήνης των Βαλκανικών Κρατών, με βάση την αρχή «τα Βαλκάνια γιά τούς Βαλκανίους». Παρών ήταν και ο Ήντεν (Υπουργός Εξωτερικών τής Μ. Βρετανίας).

1945.—Η σημερινή λογίζεται ως ημέρα καταπαύσεως των ‘’Δεκεμβριανών’’, όταν οι κομμουνιστές εισέβαλαν στην Αθήνα με σκοπό την κατάληψη τής εξουσίας. Οι απώλειες τού εθνικού Στρατού ήταν 474 αξιωματικοί τού στρατού, 2.117 οπλίτες, 133 αξιωματικοί Χωροφυλακής, 52 αξιωματικοί τής αστυνομίας, 4 αξιωματικοί τού πυροσβεστικού σώματος, 39 υπαξιωματικοί τής αστυνομίας, 382 χωροφύλακες, 140 αστυφύλακες, 5 πυροσβέστες. Από πλευράς κομμουνιστών, οι απώλειες ανήλθαν περίπου στις 10.000.

1949.—Ο εθνικός στρατός απελευθερώνει την Νάουσα από τους κομμουνιστές οι οποίοι την είχαν κυριεύσει στις 12 Ιανουαρίου. Κατά την αποχώρησή τους, νέες και νέοι σύρθηκαν βιαίως γιά στρατολόγηση με σκοπό να ριχτούν αγύμναστοι στην πρώτη γραμμή, στην μάχη τής Φλώρινας (12.02.49), ενώ η πόλη πυρπολήθηκε και εκτελέσθηκαν οι περισσότεροι των επιφανών πολιτών, μεταξύ αυτών και ο Δήμαρχος. (βλ.και 14/1).

.—Κατόπιν φρικτών βασανιστηρίων από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ, ο ιερέας τού χωριού Άγαλη τής Ι. Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας, πεθαίνει κατακρεουργημένος. Το σώμα τού άτυχου ιερέα δεν βρέθηκε ποτέ (…)

.—Η κυβέρνηση Σοφούλη παραιτείται. Λίγες ημέρες αργότερα (20/1ου), ο Σοφούλης θα επανασχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού.

1950.—Στην Κύπρο η Εθναρχία, με πρωτοβουλία τής Εκκλησίας, διοργάνωσε δημοψήφισμα (15-22/1), το οποίο υποστηρίχθηκε και από την κυπριακή αριστερά. Το 95,7% τού ενηλίκου ελληνοκυπριακού πληθυσμού, ψήφισε υπέρ τής ενώσεως τής Κύπρου με την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα τού δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1950, από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Β΄, στον Κυβερνήτη τής Κύπρου. Κυπριακή αντιπροσωπεία που πήγε στο Λονδίνο γιά να παραδώσει σειρά τόμων με τις υπογραφές στον Υπουργό Αποικιών, δεν έγινε δεκτή.

1957.—Οι Άγγλοι εξαπολύουν επιθέσεις κατά τής ΕΟΚΑ και γίνονται σφοδρές μάχες στο όρος Τρόοδος από τις 15 ως τις 22 Ιανουαρίου.

1959.—Σκοτώθηκε ο πιλότος τής πολεμικής μας αεροπορίας Αχιλλέας Τζελίλης, όταν το αεροσκάφος του, τύπου F-84F τής 355 Μοίρας Διώξεως –Βομβαρδισμού, κατέπεσε 8 μίλια δυτικά τού ακρωτηρίου Ποσειδώνας Χαλκιδικής, κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως.  http://www.pasoipa.org.gr/

1961.—Ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα με την οικογένειά του και εγκαθίσταται στο Ψυχικό. Είχε προηγηθεί το 1959 επίσκεψή του, κατά την οποία ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, τού είχε προτείνει την θέση τού Οικονομικού Συμβούλου στην Τράπεζα τής Ελλάδος και την οργάνωση ενός Κέντρου Οικονομικών Ερευνών. Όταν επέστρεψε το 1961, ανέλαβε την Προεδρία τού Κέντρου Οικονομικών Ερευνών και τον ρόλο τού Συμβούλου τής Τράπεζας τής Ελλάδος.

1964.—Αρχίζει τις εργασίες της η ειρηνευτική διάσκεψη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στην Κύπρο. Σκοπός τής διάσκεψης που έγινε με πρωτοβουλία τής Αγγλίας, ήταν, η εξεύρεση λύσης στην αντιπαλότητα, αλλά οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Οι τούρκοι ήθελαν διαχωρισμό των κοινοτήτων και εμείς τον χαρακτηρισμό τους σε προστατευόμενη μειονότητα.

1966.—Έξι νεκροί και τέσσερεις βαριά τραυματίες σε συντριβή αμερικανικού αεροπλάνου ‘’Ντακότα’’, στην κορυφογραμμή Νεραϊδόραχη τού Χελμού  (Αροάνια Όρη στην βόρειο Πελοπόννησο) στην Κορινθία. Διασώθηκαν 4 άτομα.

1968.—Το πλοίο «Εύελπις» βυθίζεται αύτανδρο στην Σφακτηρία, παίρνοντας μαζί του 16 (κατ’ άλλους 17) ψυχές.

1969.—Εντοπίζεται νεολιθικός οικισμός σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων από την Θήβα. Η πόλη Θίσβη έχει χτιστεί επάνω στην ομώνυμη πόλη, ερείπια τής οποίας σώζονται στην θέση «Κακόσια». Κατά την αρχαιότητα η Θίσβη ήταν μία από τις ακμαιώτερες πόλεις τής Βοιωτίας. Η περιοχή πρέπει να κατοικούνταν από το 2000 π.Χ. Οι κάτοικοί της λάτρευαν τον Ηρακλή, τον Διόνυσο και τον Ερμή. Ο πυρετός ανεύρεσης από ελληνικής πλευράς τεκμηρίων που να πιστοποιούν την αρχαιοελληνική ταυτότητα, είναι έκδηλος από τον 19ο αιώνα. Όλοι οι τότε Δήμοι τής Βοιωτίας, συμπεριλαμβανομένης και τής Θίσβης, ήταν μέλη τής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Και όχι μόνον. Μέλη της επίσης ήταν οι ιερές μονές τής περιοχής Όσιος Σεραφείμ, οι Άγιοι Ταξιάρχες και η μονή Κοιμήσεως τής Θεοτόκου (Μακαριώτισσας). Όπως δε διαπιστώνουμε από «τα πρακτικά τής εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας» (1880: 40 – 4), τόσο ο Δήμος Θίσβης όσο και οι δύο τελευταίες ιερές μονές, υπήρξαν γενναιόδωρα μέλη αυτής.

1970.—Βομβιστικές επιθέσεις τής οργάνωσης «Εθνικό Μέτωπο», σε Λεμεσό και Αμμόχωστο. Το «Εθνικό μέτωπο» ήταν μυστική Οργάνωση που εμφανίστηκε τον Μάρτιο τού 1969. Η κρίση τής Κοφίνου, η απόσυρση τής ελληνικής μεραρχίας, η δημιουργία τού «Εθνικού Μετώπου», οι απόπειρες δολοφονίας τού Μακαρίου, ήταν μία σειρά γεγονότων που οδήγησαν στην εισβολή των τούρκων το 1974, κάνοντας χρήση τού άρθρου 4 εδαφίου 2, τής Συνθήκης Εγγυήσεως. Σειρά τραγικών λαθών, επιλογών ή σχεδίων παραμένουν ακόμη ανοικτά προς έρευνα.

1975.—Αποφασίζεται η διενέργεια δίκης τού τελευταίου ‘’πρόεδρου’’ τού πραξικοπήματος τής 21ης Απριλίου,  Δημήτριου Ιωαννίδη, καθώς και των υπολοίπων συνεργατών του. Η δίκη θα αρχίσει 6 μήνες μετά.

1977.—Ο εμπρησμός τού κινηματογράφου «Αττικόν» στον Πειραιά, αποφαίνεται ως έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1980.—Η αεροπορία μας θρηνεί τον Σπυρίδωνα Παπασταύρου ο οποίος σκοτώθηκε στην περιοχή τής Άρτας, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους του, τύπου F-104G τής 336 Μοίρας Διώξεως – Βομβαρδισμού τής 116 Πτέρυγας Μάχης, στο οποίο επέβαινε κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως.

1985.—Πραγματοποιείται συνάντηση τού προέδρου Σπ. Κυπριανού με την Μ. Θάτσερ στο Λονδίνο, με θέμα το Κυπριακό.

1992.—Η βουργαρική κυβέρνηση κάνοντας πράξη την υπόσχεση που είχε δώσει στην ΠΓΔΜ από τις 27/2/1991, προβαίνει στις 15/1/1992, στην αναγνώριση τού κράτους των Σκοπίων, ως διπλωματική κίνηση, συνοδευόμενη από δήλωση ότι η βουργαρία δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη μακεδονικού έθνους· κατ’αυτόν τον τρόπο η βουλγαρία απέφυγε το αδιέξοδο μιάς ολοκληρωτικής αναγνωρίσεως…

.—Σύμφωνα με την γνωμάτευση τής επιτροπής Μπαντεντέρ, η «δημοκρατία τής «Μακεδονίας»» [ενν. Σκόπια], ικανοποιεί τις προϋποθέσεις γιά την αναγνώρισή της από την ΕΟΚ… Η ελλαδική κυβέρνηση τού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δεν έστειλε εκπρόσωπο τής Ελλάδος στην Επιτροπή που είχε συγκληθεί μετά από απόφαση τού Συμβουλίου τής Ευρώπης γιά να γνωμοδοτήσει γιά το θέμα τής ονομασίας των Σκοπίων. Ο κύριος Μητσοτάκης, είχε πει δημοσίως, πώς δεν έγινε και τίποτε αν αναγνωριστούν τα Σκόπια ως Μακεδονία, γιατί σε 10 χρόνια κανείς δεν θα θυμάται το θέμα (!), υποτιμώντας την εθνική μνήμη ενός λαού που επιβίωσε πλέον των 5.000 ετών, σε πείσμα όλων των επιβουλών. Συνεπίκουρός του, ο μακαρίτης πλέον πρέσβης Τσούνης, ο επινοητής τής διπλής ονομασίας, αλλά και ο Μιχάλης Παπακωσταντίνου, που έβλεπε παντού «καλή διάθεση» από τούς Σκοπιανούς.

1995.—Οι ισχυρές χιονοθύελλες των ημερών σε όλη την Μακεδονία δημιουργούν απίστευτα προβλήματα, με το ύψος τού χιονιού να ξεπερνά τα 30 εκατοστά στο κέντρο τής Θεσσαλονίκης.

.—Ο Ανδρέας Παπανδρέου από το Ωνάσειο καρδιοχειρουργικό κέντρο όπου νοσηλεύεται, παραιτείται, και με επιστολή του προς την Κεντρική Επιτροπή και την Κοινοβουλευτική Ομάδα τού κόμματος, ζητά να προχωρήσουν άμεσα στην εκλογή νέου Πρωθυπουργού.

2013.—Κυρώθηκε και έχει ισχύ νόμου η από την 12η Δεκεμβρίου 2012, Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου γιά την «Έγκριση των Σχεδίων των Συμβάσεων Τροποποίησης τής Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης», τού 3ου Μνημονίου. (ν.4111/2013, άρθρο 48). Ο Πρόεδρος τής Δημοκρατίας θα την υπογράψει, επικαλούμενος την παράγραφο 1 τού άρθρου 44 τού Συντάγματος. (ΦΕΚ 18/25.1.2013).

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,

.

14 Ἰανουαρίου

,

532.—Μαίνονται οι συρράξεις στην Κωνσταντινούπολη λόγω τής Στάσεως τού Νίκα παίρνοντας την μορφή επαναστάσεως. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,

,

13 Ἰανουαρίου

,

1493.—(ν.ημ.) Ὁ Χριστόφορος Κολόμβος πραγματοποιεῖ στὴν χερσόνησο Σαμάνα, τὴν τελευταία στάση τῆς ἐξερευνητικῆς του ἀποστολῆς, Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,

,

12 Ἰανουαρίου

,

812.—(11ἤ12/1) Απεβίωσε ο Αυτοκράτορας Σταυράκιος από επιπλοκές τραύματός του.  Μετά την μάχη με τους βουργάρους τού Κρούμου, στην οποία σκοτώθηκε ο πατέρας του, Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (11/1/1853 – 13/12/1932)

,

,

Ιακωβίδης Γεώργιος – Ο ευπατρίδης τής ελληνικής ζωγραφικής

,

Δημητρίου Φραγκάκη

,

……….Ο Έλληνας ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης, γεννήθηκε στα Χύδηρα τής Λέσβου στις 11 Ιανουαρίου 1853. Ήταν ο δευτερότοκος υιός τού Ιάκωβου και τής Ελένης Ηλιού. Από πολύ μικρή ηλικία εκδήλωσε την κλίση του στην τέχνη, καθώς ζωγράφιζε, σχεδίαζε και σκάλιζε, προκαλώντας όμως την ανησυχία τής οικογένειάς του.

Συνέχεια ανάγνωσης ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (11/1/1853 – 13/12/1932)

Ἑλληνικό Ἡμερολόγιο