,

.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ

Ιερ. Αθανάσιος Φαρμακόπουλος (+8/11/1944)

.

……….Ο π. Αθανάσιος Φαρμακόπουλος καταγόταν από τον Πόντο. Ήρθε στήν Ελλάδα μετά την Καταστροφή και το 1937 χειροτονήθηκε ιερεύς. Εφημεριακά καθήκοντα ανέλαβε στην Λευκώνα.  Διωγμένος κατά την Κατοχή από τους Βουλγάρους κατέφυγε στην Νιγρίτα κι από κεί στα Πλατανάκια Σιδηροκάστρου, όπου ήταν μόνο Γερμανοί.

……….Έναν χρόνο αργότερα, όταν η κατάστασις είχε χειροτερέψει πολύ,  ζήτησε καταφύγιο στην Θεσσαλονίκη. Τοποθετήθηκε στην Αγ.Παρασκευή, στο Νεκροταφείο.

……….Ήταν τύπος ζωηρός και γεμάτος παλμό. Η μόρφωσις του δεν ήταν μικρή· έφθασε στο τρίτο έτος τής Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Πριν χειροτονηθεί, εχρημάτισε και δάσκαλος στην Ορεινή Σερρών. Μιλούσε τακτικά στην Εκκλησία. Ήταν επιβλητικός με ψυχή ενθουσιώδη.

……….Στην Θεσσαλονίκη δεν ησύχασε. Συνεπαρμένος από ιερόν ενθουσιασμό αφήνει την θέση του κι ακολουθεί ένα εθνικό τάγμα αντιστάσεως. Σύντομα όμως σε μιά μάχη με τους συμμορίτας πιάστηκε αιχμάλωτος.

……….Οικτρός ήταν ο θάνατος τού π. Αθανασίου. Τού έκοψαν την μύτη, τ’ αυτιά, τα χέρια. Τέλος τον σκότωσαν σ’ ένα καπνομάγαζο στο Κιλκίς, τον Νοέμβριο τού 1944.

«Έβλεπε τον προκείμενον θάνατον και προβλέπων την μέλλουσαν ζωήν, τη ελπίδι τη εις σε ενεδυναμούτο».

***

Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο »

Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»

Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εἶναι ἡ μνήμη αἰωνίᾳ.