ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ιερ. ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ

Σχολιάστε

.

ΙΕΡΕΙΣ

Μητρόπολις Άρτης

Ιερ. Λάμπρος  Σταμάτης  

……….Στον Αμβρακικό κόλπο κοντά στις εκβολές τού ποταμού Αράχθου είναι το μαρτυρικό χωριό Κομμένο. Απέχει από την Άρτα δέκα επτά χιλιόμετρα. Κατά την Κατοχή έζησε το μεγάλο δράμα τής εκτελέσεως κάτω από τις αγριώτερες συνθήκες τριακοσίων δέκα επτά, δηλαδή των μισών σχεδόν, από τους κατοίκους του. Οι κάτοικοι, που σώθηκαν από το μεγάλο κακό, νιώθουν την συφοριασμένη εκείνη μέρα να βαραίνει ακόμα τις ψυχές τους. Είναι εργατικοί άνθρωποι και ασχολούνται με τη γεωργία’ κύριο προϊόν τους είναι τα πορτοκάλια.

……….Στο χωριό αυτό γεννήθηκε ο π. Λάμπρος Σταμάτης το 1891. Μετά το Δημοτικό τού χωρίου του, φοίτησε στο Σχολαρχείο και στην Ιερατική Σχολή Άρτης. Οι αγροτικές ασχολίες του στα πατρικά κτήματά του δεν εμάραναν τον ζήλον του προς την εκκλησία. Ζούσε χριστιανική ζωή και ποτέ δεν έλειπε από το ναό, τον όποιον υπηρετούσε και ως ψάλτης.

……….Μπήκε στον κλήρο το 1920. Υπηρέτησε πρώτα ως εφημέριος Λαγκάδης Βάλτου στην Ι. Μητρόπολη Ακαρνανίας. Από το 1933 ήταν συνεχώς εφημέριος στο Κομμένο τής Ι. Μητροπόλεως Άρτης. Ήταν ιερεύς ευσυνείδητος, προσηλωμένος στην παράδοση τής Ορθοδοξίας. Απλός, ήρεμος, ταπεινός, ελεήμων είχε κερδίσει το σεβασμό των ενοριτών του.

……….Η σφαγή τού Κομμένου όπως είπαμε έγινε στις 16 Αυγούστου 1943. Το πρωί οι Κομμενιώτες εκοιμώντο ακόμη, γιά να ξεκουρασθούν από το διήμερον εορτασμό τής Παναγίας. Εκείνη την ώρα μιά φάλαγγα από είκοσι δύο αυτοκίνητα γεμάτα από πάνοπλους Γερμανούς ερχόταν κατά το χωριό. Σε λίγο χωρισμένοι οι επιδρομείς σε ομάδες μπήκαν από παντού. Ό,τι επηκολούθησε δεν περιγράφεται. Οικογένειες ολόκληρες ξεκληρίσθηκαν. Τα πολυβόλα κουράσθηκαν να χτυπούν.

……….Αλλόφρονες από τον τρόμο μπόρεσαν να σωθούν τετρακόσιοι σαράντα από τους κατοίκους. Τριακόσιοι δέκα επτά βρέθηκαν ύστερα νεκροί στους δρόμους τού ματωμένου χωρίου, στις αυλές, στα σπίτια. Ο π. Λάμπρος βρέθηκε νεκρός στην πόρτα τής εκκλησίας τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου που υπηρέτησε τόσα χρόνια. Κοντά του πεσμένα ήταν τα άμφιά του, το θυμιατήρι και το ιερό Ευαγγέλιο τρυπημένο από δυο σφαίρες βαρβαρικές. Τα μετέφερε στην εκκλησία από το σπίτι ενός ενορίτου του όπου αποβραδύς είχε τελέσει το μυστήριο τού γάμου. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν η πρεσβυτέρα, η κόρη του Μαρία, 14 ετών και ο εξάχρονος Χρίστος του.

……….Το κτυπημένο Ευαγγέλιο φυλάσσεται ως το πιό ιερό κειμήλιο στο χωριό Κομμένο, διαιωνίζοντας και την μνήμη ενός καλού και άξιου ιερέως.

  • Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο »
  • Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»
Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εἶναι ἡ μνήμη αἰωνίᾳ.

Αφήστε μια απάντηση