31 Αυγούστου
577.—Ἀπεβίωσε σύμφωνα μὲ τοὺς ἐπίτομους πατριαρχικοὺς καταλόγους τοῦ Νικηφόρου Κάλλιστου καὶ τοῦ Λεουγκλαβίου, ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης Γ΄ ὁ Σχολαστικός. Ὑπηρέτησε στὸν Ἀρχιερατικό θῶκο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὴν περίοδο 565-577.
784.—Ὁ Πατριάρχης Παῦλος Δ΄ παραιτήθηκε τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου. Σύμφωνα μὲ τὸν Θεοφάνη, ἀρρώστησε, ἐγκατέλειψε τὸν θρόνο καὶ εἰσῆλθε μοναχὸς στὴν μονὴ Φλώρου. Ὁ Πατριάρχης Παῦλος Δ΄ εἶχε καταγωγὴ ἀπὸ τὴν Κύπρο. Στὰ τέσσερα χρόνια τῆς πατριαρχίας του ἡ εἰκονομαχία ἀποτελοῦσε μία θλιβερὴ πραγματικότητα καὶ ὁ ἴδιος, βαθιὰ στενοχωρημένος καὶ βαριὰ ἄρρωστος, ἀπομακρύνθηκε κρυφὰ ἀπὸ τὸν θρόνο του καὶ ἔλαβε τὸ μοναχικὸ σχῆμα. Οἱ λόγοι ποὺ τὸν ὁδήγησαν σ’ αὐτὴν τὴν ἀπόφαση ἦταν τόσο ἡ ἀπρόσμενη ἀρρώστια του καὶ ὁ ἐπικείμενος θάνατός του, ὅσο καὶ ἡ ἀνεξέλεγκτη κατάσταση τῆς εἰκονομαχίας, ποὺ δημιούργησε βαθὺ τραῦμα στὴν ἑνότητα τῆς ἐκκλησίας. Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενο τῆς Χρονογραφίας, ἀποσύρθηκε στὸ μοναστήρι χωρὶς νὰ ἐνημερώσῃ τοὺς Αὐτοκράτορες. Ὅταν ἡ Εἰρήνη πληροφορήθηκε τὸ γεγονός, ἔσπευσε στὸ μοναστήρι μὲ τὸν ἀνήλικο γυιὸ της Κωνσταντῖνο Στ΄ γιὰ νὰ συνομιλήσουν μὲ τὸν Πατριάρχη καὶ νὰ μάθουν τοὺς λόγους τῆς παραιτήσεώς του. Ὁ Ἰγνάτιος στὸν Βίο, παρουσιάζει τὰ γεγονότα μὲ λεπτομέρειες, ἐνῷ ὁ Θεοφάνης στὴν Χρονογραφία ἀναφέρει περιληπτικῶς ὡς ἀπάντηση ὅτι «[…]δὲν θὰ ἔπρεπε ποτὲ νὰ δεχθῇ τὸ πατριαρχικὸ ἀξίωμα καὶ πὼς ἡ εἰρήνη θὰ ἐπανερχόταν στὴν ἐκκλησία μόνο μετὰ ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τῆς εἰκονολατρίας.» Ἀπὸ τὴν Αὐτοκράτειρα Εἰρήνη προτάθηκε νὰ τὸν διαδεχθῇ ὁ Ταράσιος, τὸ ὅνομα τοῦ ὁποίου συνδέθηκε μὲ τὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ τὴν ἀποκατάσταση ἀποδόσεως τιμῆς καὶ προσκυνήσεως τῶν εἰκόνων.
1056.—Απεβίωσε η Θεοδώρα η Πορφυρογέννητη, Αυτοκράτειρα τής Ρωμανίας, τελευταία εκπρόσωπος τής Μακεδονικής Δυναστείας. Ήταν Αυτοκράτειρα από την 11η Ιανουαρίου τού 1055 έως την ημερομηνία θανάτου της (βλ.&21/8). Η μικρή κόρη τού Κωνσταντίνου Η΄ ανέλαβε την Αυτοκρατορία μετά τον θάνατο τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ και προφανώς άθελά της, αφού είχε ήδη υπερβεί τα εξήντα και προερχόταν από πολυετή μοναχικό βίο. Παρ’ όλ’ αυτά, κυβέρνησε με σύνεση, ενώ ο Μιχαήλ Ψελλός σκιαγραφώντας τον χαρακτήρα της, σε αντιπαραβολή με αυτόν τής αδελφής της Ζωής, την περιέγραψε ως ψηλή, αδύνατη, απότομη και γρήγορη στον λόγο, χαμογελαστή, όχι ιδιαίτερα εύστροφη και όμορφη, και ιδιαίτερα φειδωλή. Στον θρόνο την διαδέχθηκε ο γηραιός Μιχαήλ Στ΄ Στρατιωτικός, τον οποίο είχε χρήσει διάδοχό της ήδη από τις 22 Αυγούστου, αντιλαμβανόμενη το τέλος που πλησίαζε χωρίς όμως κάποια πρόσθετη πράξη που θα υποστήριζε την νομιμότητά του. Γι’ αυτό και η βασιλεία του θεωρήθηκε μεταβατική χωρίς να έχει ευρεία αποδοχή.
1481.—Οι Καστριώτης και Κλαδάς εκκαθαρίζουν την Βόρειο Ήπειρο από τούρκους. Μετά την εύκολη ανακατάληψη τής Χιμάρας, την κατακρεούργηση των εχθρών στην Κλεισούρα και την αιχμαλωσία 1.000, αλλόθρησκων, ο αρχηγός τους φυγαδεύεται κρυφά με βάρκα από την Κέρκυρα.
1503.—Μετά την Συνθήκη ειρήνης με τους οθωμανούς (βλ. 20/5ου), η Βενετία αναγκάζεται να τους αποδώσει την Λευκάδα και τα «Ηπειρωτικά της εξαρτήματα». Οι Ενετοί υπερασπιστές των Ιόνιων νήσων, εκτός τού ότι εξαναγκάστηκαν σε απόδοση τής Λευκάδας και άλλων περιοχών στους οθωμανούς, υπέγραψαν ετήσιο φόρο υποτέλειας γιά την κατοχή τής Ζακύνθου. Η οθωμανική κατοχή θα διαρκέσει έως το 1685, οπότε η Λευκάδα θα περιέλθει πάλι υπό Ενετική κυριαρχία.
1571.—Αποτυχημένη επίθεση πειρατών στην Κέρκυρα, κατά την οποία οι εγκληματίες έχασαν αρκετούς άνδρες με 20 άλλους να έχουν αιχμαλωτιστεί. Λειτουργούσαν παράλληλα με τον οθωμανό Ουλούτζαλη, ο οποίος κατέστρεψε Κύθηρα και Ζάκυνθο, αρπάζοντας από τα νησιά 6.000 ψυχές ως σκλάβους…
1610.—Άλλη μία επίθεση Φλωρεντινών κουρσάρων στα ελληνικά νερά. Κατέλαβαν τουρκικό καραμουζάλ (είδος πλοίου) με φορτίο ρυζιού και τρόφιμα. Τις επόμενες μέρες επιτέθηκαν στην ξηρά και γιά την ακρίβεια στην Καραμανία (αρχαία Κιλικία).
1657.—Οι οθωμανοί επανακαταλαμβάνουν την Τένεδο από τους Ενετούς. Μετά την κατάληψη τής Κωνσταντινουπόλεως από τους Σταυροφόρους το 1204, το νησί περιήλθε στην κυριαρχία των Βενετών. Το 1262 επιστράφηκε στην Ρωμανία, αλλά πέρασε και πάλι διαδοχικά στην κατοχή των Γενουατών και των Βενετών (1376). Οι Βενετοί το 1383 το ερήμωσαν και μετέφεραν τους κατοίκους του στην Κρήτη και τα Κύθηρα. Τελικά το 1456 η Τένεδος βρέθηκε υπό τουρκική κατοχή. Από τα μέσα τού 17ου αιώνα (περί το 1640), βρέθηκε στο επίκεντρο των βενετοτουρκικών πολέμων και εκτός από μικρές περιόδους, συνέχισε να βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.
1685.—Σημειώνεται αποτυχημένη επίθεση των χριστιανικών δυνάμεων που πολιορκούν την Κορώνη. Στις μάχες σκοτώθηκαν 300 στρατιώτες και τραυματίστηκαν άλλοι τόσοι. Η επιτυχία θα έρθει λίγες ημέρες αργότερα, όταν κατάφεραν να εισβάλουν στην πόλη μετατρέποντάς την σε ένα κατεστραμμένο νεκροταφείο. Το 1715, στο πλαίσιο των συνεχών συγκρούσεων μεταξύ Ενετών και τούρκων γιά την κυριαρχία στην Μεσόγειο, η Κορώνη επανακαταλήφθηκε από τους τούρκους, που ολοκλήρωσαν την οικονομική και κοινωνική παρακμή τής πρώτης περιόδου τουρκοκρατίας.
1788.—(ν. ημ.) Ο Λάμπρος Κατσώνης καταναυμαχεί και τρέπει σε φυγή τουρκική μοίρα κοντά στην Κάρπαθο (βλ. & 20/8ου). Λίγο έξω από την Κάρπαθο, προς Ανατολικά, ο θρυλικός Κατσώνης ήρθε αντιμέτωπος με έξι τουρκικά πλοία τα οποία τον περικύκλωσαν. Αναγκάστηκε να τα αντιμετωπίσει μόνος του (τα κουρσάρικα τής συνοδείας του είχαν εγκαταλείψει), σε μία ναυμαχία η οποία κράτησε από το πρωί μέχρι το βράδυ (!..) Τελιά, οι τούρκοι υποχώρησαν προς Ρόδο και ο Κατσώνης άρπαξε δύο άλλα μικρά εμπορικά, τα οποία ακολουθούσαν τα πολεμικά δήθεν γιά ασφάλεια. Την ίδια ημέρα, σε αναφορά του προς Γάλλο αξιωματούχο, ζητούσε συγγνώμη γιά το ατυχές περιστατικό στις 20 Ιουνίου (βλ. ημερ. & 23/7ου), μεταξύ ενός δικού του πλοίου με γαλλικά.
1821.—(τέλος τού μήνα). «Άφιξις τού φιλέλληνος Συνταγματάρχου Άγγλου Θωμά Γόρδωνος εις Τρίκορφα τής Τριπόλεως.»
.—Οι τούρκοι κατακαίουν τον Άσκυφον και άλλα χωριά τής Κρήτης. «Οι τούρκοι έκαυσαν τον Άσκυφον και άλλα χωριά τής Κρήτης.»
.—Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ορίζει ως αρχηγό των Σαμίων στον Αγώνα, τον Φιλικό Λυκούργο Λογοθέτη.
1822.—Στην θέση Σκλαβόκαμπος τής Χαλέπας Κρήτης, έγινε αμφίρροπη μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. «Μάχη εις θέσιν Σκλαβόκαμπον τής Χαλέπας Κρήτης, αμφίρροπος. Στρατηγοί εν αυτή ήσαν των Ελλήνων οι Θ. Χούδρος, Ζερβουδάκης, Σμπόκος και Ανδρακάς κατά Χασάν και Σερίφ πασά.»
.—Στο Μεγάλο Κάστρο Κρήτης καταπλέει τουρκικός στόλος και αποβιβάζει στρατό, ο οποίος συνάπτει μάχη με τους επαναστάτες Έλληνες και τους διασκορπίζει. «Άφιξις τουρκικού στόλου υπό τους καπετάν Καράν Μεχμέτ πασάν και Χασάν πασάν σερασκέρην μετά στρατευμάτων εις το Μεγάλον Κάστρον τής Κρήτης και μάχη. Νίκη τούρκων· εις αυτήν παρέστη ως αρχηγός των Ελλήνων ο Θ. Χούδρος.» Ο Χασάν αποβίβασε στρατό στις Καλύβες γιά να χτυπήσουν τον Αποκόρωνα, ευτυχώς όμως εκεί βρέθηκε ο πεντακοσίαρχος Φασουλής με τους άνδρες του και τους καταπολέμησε στην διάρκεια τής αποβιβάσεώς τους. Μάλιστα όταν ακούστηκαν οι πρώτοι πυροβολισμοί και οι κανονιές από τα πλοία τού εχθρού, ήλθαν κοντά στον Φασουλή Αποκορωνιώτες καθώς και Κυδωνιάτες. Η νίκη αυτή ανήκει στους λίγους αυτούς αλλά γενναίους αγωνιστές.
1824.—Τὰ δεινὰ τῆς νήσου Κῶ ἀπὸ τοὺς τουρκοαιγύπτιους. Ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς Στόλος ναυμαχεῖ ἀπὸ τὶς 24 Αὐγούστου μὲ τὸν ἑνωμένο τουρκοαιγυπτιακὸ στὴν θαλάσσια περιοχὴ μεταξὺ Πάτμου καὶ Κῶ, ἀναγκάζοντάς τον τελικὰ μετὰ τὴν ἧττα του στὸν Γέροντα νὰ ἀποσυρθῇ στὴν Ἀλικαρνασσό, «….ἡ Κῶς ἔπαθε πλειότερα….». Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες τῆς ναυμαχίας, οἱ Κῷοι ὑπέστεισαν τὰ πάνδεινα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τότε λέγονται «Κακά» καὶ καταγράφηκαν μέσῳ τοῦ χρονολογήματος «ἀπὸ τὰ Κακὰ κι ἐδῶ ἤ ἐκεῖ», φτάνοντας σ’ ἐμᾶς χάρις στὴν ἐξαιρετικὴ ἐργασία τοῦ Δωδεκανήσιου ἐρευνητή Ἰάκωβου Ζαρράφτη. Στοὺς στίχους τους περιγράφεται ὅλη ἡ φρίκη ποὺ βίωσε τὸ νησί καὶ οἱ κάτοικοί του. Ἡ γενναία παρέμβαση τοῦ Κωακῆς καταγωγῆς, δραστήριου, πολύγλωσσου καὶ Πρόξενου ἑπτά Δυνάμεων, ὁνόματι Δαβενᾶ (Ντ’ Ἀβενάτ), ἔσωσε πολλοὺς ποὺ εἶχαν καταφύγει στὸ προξενεῖο γιὰ προστασία. «[….] Μὰ τώρα οἱ Ἀγαρηνοὶ μᾶς σφάζουν σὰ θρεφτάρια,/παιδιὰ μὲ μᾶνες καὶ κυρούς, κόρες καὶ παλληκάρια./Τὲς πόρτες σποῦσι καθενός, τὰ ἔχει μας μᾶς παίρνουν,/ τὲς ἐκκλησιὲς μας γδύνουσι, καὶ τοὺς παπᾶδες γδέρνουν· κοιλιὲς μανάδων σχίζουσι καὶ τὰ μωρᾶ σκοτώνουν, τοὺς γέρους καίουν ζωντανοὺς καὶ τοὺς τρυποσουβλώνουν.»
1825.—Ο στρατός τού αιμοδιψή γενίτσαρου Ιμπραήμ εισβάλει και καταστρέφει τα Φιλιατρά, την Λαγουδίτσα και τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας.
1827.—Επίσημο υπόμνημα τού Κυβερνήτη Καποδίστρια προς τις 3 Προστάτιδες Δυνάμεις, σχετικά με τους μεγάλους κινδύνους τους οποίους διέτρεχε η χώρα. «Οι φοβερώτατοι εχθροί τής Ελλάδος είναι η παμπτωχία, η αναρχία και οι τούρκοι», με χειρότερο τους τελευταίους.
1845.—Απεβίωσε στην Μόσχα ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Χατζηκώστας, αφήνοντας στην διαθήκη του σημαντικό ποσό «διά την εκτέλεσιν αγαθοεργού τινος σκοπού». Το ποσό αυτό η σύζυγός του Γεωργία, το διέθεσε κατόπιν προτροπής τού πρώτου διοικητή τής Εθνικής Τράπεζας Γεώργιου Σταύρου, γιά την ίδρυση τού ομώνυμου Ορφανοτροφείου. Στο ίδρυμα αυτό, που εμπλουτίστηκε και με άλλες δωρεές, βρήκαν άσυλο χιλιάδες ορφανά παιδιά, τα οποία, με την κατάλληλη αγωγή και τεχνική εκπαίδευση εξελίχθηκαν σε χρήσιμα στοιχεία στην κοινωνία.
1847.—Πέθανε κατόπιν οδυνηρής ασθένειας των νεφρών ο Ιωάννης Κωλέττης, σε ηλικία 73 ετών. Είχε σπουδάσει ιατρική στην Ιταλία και χρημάτισε γιατρός τού Αλή πασά των Ιωαννίνων. Πριν την έκρηξη τής Επαναστάσεως, είχε μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία και με το ξέσπασμά της συμμετείχε στις πρώτες επαναστατικές κυβερνήσεις. Επί βασιλείας Όθωνος διετέλεσε πρεσβευτής στο Παρίσι, πολλές φορές υπουργός και δύο φορές πρωθυπουργός. Ο βασιλέας τής Γαλλίας Λουδοβίκος—Φίλιππος, διέταξε να τοποθετηθεί η εικόνα του στην Στοά των ενδόξων ανδρών τής Ευρώπης, τού Μουσείου των Βερσαλλιών.
1866.—Την επομένη από την άφιξή του, ο Μουσταφά «Γκιριτλής» (=Κρητικός στα τούρκικα), δημοσίευσε προκήρυξη προς τους κατοίκους τής όπως έγραφε «δευτέρας πατρίδος» του (Κρήτης). Σε αυτήν εξέφρασε την υποτιθέμενη λύπη του γιά το γεγονός ότι παρασύρθηκαν από τις ψευδείς εισηγήσεις και τις απατηλές υποσχέσεις των αυτοαποκαλούμενων Κρητών «εν τη αλλοδαπή», οι οποίοι δεν θα συμμερίζονταν τα δεινά τους, διαβεβαιώνοντάς τους ότι ήταν έτοιμος να δεχτεί όλα τα δίκαια αιτήματά τους. Έδωσε προθεσμία πέντε ημερών στους επαναστάτες γιά να δηλώσουν υποταγή, με την προσθήκη ότι, αν αρνηθούν, θα λάβει τα αναγκαία μέτρα γιά την «επανόρθωσιν τής τάξεως». Με την άπρακτη εκπνοή τής προθεσμίας, ο Μουσταφά πασάς συγκρότησε εκστρατευτικό σώμα και εξορμώντας από το φρούριο των Χανίων, άρχισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στις περιφέρειες τής Κυδωνιάς, τής Κισσάμου, τού Σελίνου και τού Αποκόρωνα, πυρπολώντας και λεηλατώντας τα χωριά στο πέρασμά του.
.—Κρήτες επαναστάτες υποχρεώνουν σε συνθηκολόγηση τον Ισμαήλ Πασά στις Βρύσες Αποκορώνου.
1903.—Οι τούρκοι δεν εγκρίνουν τον εξοπλισμό των Ελλήνων τής Μακεδονίας γιά την αντιμετώπιση τού μεγάλου κινδύνου από τους βούργαρους.
1905.—Σημειώνεται απόπειρα δολοφονίας εναντίον τού μητροπολίτη Αθηνών Θεόκλητου Α΄ Μηνόπουλου. Ο ένοχος συνελήφθη.
1907.—Βρετανία, Ρωσία και Γαλλία δημιουργούν την Τριπλή Αντάντ, την Συμμαχία τής «Τριπλής Συνεννοήσεως»(Entente). Προηγήθηκε η «Entente Cordiale-Εγκάρδια Συνεννόηση» μεταξύ Βρετανίας-Γαλλίας και κατόπιν μεταξύ Βρετανίας-Ρωσίας.
.—Ο Κρήτας Μακεδονομάχος Νικόλαος Ανδριανάκης με δέκα παλικάρια του, ξεκίνησε από το Λέχοβο γιά να συναντήσει δύο φανατικούς βούργαρους εγκληματίες γιά τους οποίους έμαθε ότι ξεμύτισαν από την Πρεκοπάνα όπου κρύβονταν. Μετά την απώλεια τού εξαδέλφου του Δημήτριου, αλλά και την πρόσφατη τού νεαρότατου (κάτω των 20 ετών) αδελφού του, ο οποίος έπεσε μαζί με τους Μανιάτες τού καπετάν Γέρμα, ο Νίκος πολεμούσε κάνοντας πράξη την κουβέντα που είχε πει στην είδηση τού θανάτου τού μικιού του: «Δεν είναι τίποτε, κ’ εγώ θα τους ακολουθήσω.»
1914.—Παραιτήθηκε ο υπουργός των Εξωτερικών, Γεώργιος Στρέϊτ. Ως ΥΠ.ΕΞ., υποστήριζε την ουδετερότητα τής χώρας μας στον επερχόμενο πόλεμο, σε αντίθεση με τον Ελ. Βενιζέλο ο οποίος επεδίωκε την πάση θυσία και υπό οποιοδήποτε κόστος ένταξη τής Ελλάδος στον συνασπισμό τής Αντάντ. Το επιχείρημα τού Στρέιτ περί ουδετερότητας ήταν ότι η έκβαση τής παγκόσμιας πολεμικής συρράξεως ήταν αβέβαιη, και η Ελλάδα δεν είχε λόγο να διακινδυνεύσει τα εδαφικά της κέρδη από τους Βαλκανικούς πολέμους. Η λογική των θέσεων τού Στρέϊτ θεωρήθηκε γερμανόφιλη, και στην διάσταση απόψεων που προέκυψε ο βασιλέας Κωνσταντίνος Α’ αναγκάστηκε να υποχωρήσει προσωρινά και να θυσιάσει τον Στρέϊτ, ο οποίος και παραιτήθηκε από την θέση του γιά να μην διαταραχθούν οι ισορροπίες ανάμεσα σε κυβέρνηση και Στέμμα σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή.
1919.—Στο μέτωπο στην Μικρά Ασία οι Έλληνες μάχονται μάχες περιπόλων.
.—Οι αντιπρόσωποι όλων των περιοχών τής τουρκίας συγκεντρώθηκαν με κάθε μυστικότητα στην Σεβάστεια, έχοντας ως μόνη επιθυμία την εμπόδιση τού διαμελισμού τής τουρκίας. Η προσωπικότητα τού Μουσταφά Κεμάλ επιβλήθηκε γρήγορα πετυχαίνοντας να γίνουν δεκτές με μεγάλη πλειοψηφία οι αποφάσεις τού Συνεδρίου τού Ερζερούμ, οι οποίες απετέλεσαν την βάση των εργασιών τού Συνεδρίου. Πέτυχε επίσης να ψηφιστούν πολλές νέες αποφάσεις, οι οποίες διαχώριζαν οριστικά το τουρκικό έθνος από την οθωμανική αυτοκρατορία (βλ. & 29/8).
1920.—Σ’ όλο το μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνονται μάχες αποσπασμάτων τούρκων και Ελλήνων.
1921.—Η διακοπή τής επιχειρήσεως προς Άγκυρα. Το Γ΄ Σώμα Στρατού ολοκλήρωσε την μετακίνηση των Μεραρχιών του έως τις 05:00 το απόγευμα. Οι Χ και ΙΧ Μεραρχίες στάθμευσαν στην περιοχή Ντεμιτζίκιοϊ, η δε ΙΧ Μεραρχία επανήλθε υπό την διοίκηση τού Β΄ Σώματος Στρατού. Τελευταία διέβη τον Σαγγάριο η VII Μεραρχία φτάνοντας κι’ αυτή στο Ντεμιρτζίκιοϊ. Η ΙΙΙ Μεραρχία στάθμευσε βορειότερα στην θέση Αχμέτ Τεκέ. Μετά την ολοκλήρωση τής διεπεραιώσεως στην αριστερή όχθη ολόκληρης τής Στρατιάς με τον οπλισμό της και το υλικό της, διαλύθηκαν οι γεφυροκατασκευές.
.—Η τουρκική Μεραρχία Μουρεττέπ επέδραμε κατά τού Σιβρί Χισάρ τις μεσημεριανές ώρες και το κατέλαβε χωρίς αντίσταση (διότι δεν υπήρχαν μάχιμα τμήματα, παρά μόνο νοσηλευτικές μονάδες και διάφοροι σχηματισμοί των οποίων οι άνδρες κατέφυγαν στα γύρω υψώματα). Όταν το πληροφορήθηκε η Στρατιά το απόγευμα τής ίδιας ημέρας, κατηύθυνε προς τα εκεί την Ταξιαρχία Ιππικού.
1922.—Οι τουρκικές δυνάμεις που κατέλαβαν τα Βρύουλα την προηγουμένη ημέρα, αποπειράθηκαν να επιτεθούν εναντίον των προφυλακών των ΙΙ και VII Μεραρχιών στην τοποθεσία Λεστρέν Νταγ χωρίς όμως επιτυχία, εγκαταλείποντας στο πεδίο τής μάχης νεκρούς και τραυματίες.
.—Στο Ντικελί αρχίζει η επιβίβαση των προσφύγων, μικρού αριθμού επιλεγέντων κτηνών και ακολούθως τής Ανεξάρτητης Μεραρχίας, η οποία συνεχίστηκε υπό το φως των προβολέων και ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα.
.—Το Γ΄Σ.Σ.πληροφορήθηκε ότι η ΧΙ Μεραρχία είχε αιχμαλωτιστεί και ότι τα Μουδανιά είχαν καταληφθεί από τους τούρκους. Η δύναμη των αιχμαλωτισθέντων ανερχόταν σε 4.500 άνδρες και 36 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων.
.—Ο Στρατιωτικός Διοικητής τού Σώματος Στρατού εγκαταστάθηκε στον Πάνορμο από όπου άρχισαν να επιβιβάζονται οι μη μεραρχιακές μονάδες, οι σχηματισμοί και όσα μεταγωγικά περισσώθηκαν από την αιχμαλωτισθείσα ΧΙ Μεραρχία.
.—Με μία διπλωματική δήλωσή του από την Σμύρνη (ο σφαγέας Μουσταφά Κεμάλ, προφανώς κατόπιν κρυφής συνεννοήσεως με τους «Συμμάχους»), απαιτεί την παραχώρηση τής Ανατολικής Θράκης. Αμέσως μετά, ο sir Rumbold συστήνει στον λόρδο Curzon να διατάξει την εκκένωση τού Τσανάκαλε από τις Αγγλικές δυνάμεις, εάν παραστεί ανάγκη. Πλήρης παράδοση γης και ύδατος από τους «Συμμάχους» στον Κεμάλ.
.—Με προκήρυξή του, ο Κεμάλ καλεί όλους τους υπηρετήσαντες στον Ελληνικό Στρατό να παραδοθούν μέσα σε 24 ώρες. Οι δικαστικοί και οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν στην Μικρά Ασία ήδη επέστρεψαν στην Αθήνα.
.—(π.ημ.) Οι τούρκοι καίνε τις Ελληνικές και Αρμενικές συνοικίες τής Σμύρνης (φωτιά που κράτησε πέντε ημέρες), κατασφάζουν τον πληθυσμό, βιάζουν γυναίκες στην μέση τού δρόμου και μπροστά στα μάτια των «Συμμάχων», σκυλεύουν τις εκκλησίες και διαρπάζουν όλη την περιουσία τής ανθηρότατης Ελληνικής κοινότητας τής Σμύρνης.
1923.—Η φασιστική Ιταλία εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι ο στρατηγός Τελλίνι είχε δολοφονηθεί σε ελληνικό έδαφος (στην Κακαβιά στις 27 ή 31 Αυγούστου) και, παραγνωρίζοντας την διαπίστωση ότι οι δολοφόνοι είχαν ορμητήριο την αλβανία, καταλαμβάνει κατόπιν βομβαρδισμού την Κέρκυρα. Από τον βομβαρδισμό προκλήθηκαν αρκετά θύματα μεταξύ τού άμαχου πληθυσμού, πολλά δε από αυτά ήταν πρόσφυγες τής Μικράς Ασίας που είχαν διασωθεί από τις σφαγές και είχαν καταφύγει στην Κέρκυρα υπό άθλιες συνθήκες. Η πράξη αυτή τής Ιταλίας προκάλεσε οδυνηρή εντύπωση σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι Ιταλοί αποχώρησαν μετά από λίγο κατόπιν αποφάσεως τής Πρεσβευτικής Διασκέψεως.
1929.—Η Ελλάς παραλαμβάνει από τα γαλλικά ναυπηγεία “Gironde & Loire”, το υποβρύχιο «ΠΡΩΤΕΥΣ», με τον κωδικό «Y3».
1930.—Από την 1 Ιανουαρίου μέχρι και σήμερα, ο αριθμός των απελαθέντων ή αυτοεξορισθέντων από τους Ιταλούς στα Δωδεκάνησα, φτάνει στους 2.455 ανθρώπους.
1932.—Με υπουργική απόφαση, εγκαταλείπεται στην Ελλάδα η θερινή ώρα.
.—Η προσπάθεια εξιταλισμού των Δωδεκανήσιων συνεχίζεται συστηματικά. Σαν σήμερα ο Ιταλός διοικητής στα Δωδεκάνησα, ορίζει ότι όποιος θέλει να έχει δίπλωμα ανώτερης σχολής θα πρέπει να έχει τελειώσει υποχρεωτικά ιταλικό πανεπιστήμιο και καθόρισε τις χρονιές 1933-1934, ως τις τελευταίες γιά δηλώσεις συμμετοχής.
1933.—Έγιναν τα εγκαίνια τού Λαϊκού νοσοκομείου στην Αθήνα. Το νέο νοσοκομείο που άνοιξε στο Γουδί, έφερε περί τις 300 κλίνες.
1942.—Μεγάλος αριθμός μαυραγοριτών παραπέμπεται στο αγορανομικό δικαστήριο γιά απόκρυψη ειδών και αισχροκέρδεια.
1943.—Ανακαλύπτεται κλοπή αρχαιοτήτων από το φρούριο των Πατρών. Οι ληστές ήταν Ιταλοί κατοχικοί.
1944.—Ολοκληρώνεται η μεγάλη επιχείρηση των Γερμανών εναντίον ανταρτικών ομάδων στην Ρούμελη, με την κωδική ονομασία «Kreuzotter» («Έχιδνα»). Η καταδίωξη ξεκίνησε την 5η Αυγούστου.
.—Εννέα κάτοικοι τού προσφυγικού συνοικισμού Ποντίων «Μεγάλου Αλεξάνδρου» (πρώην Ψυχιατρείου), εκτελέστηκαν στο Χαϊδάρι από τους Γερμανούς ως αντίποινα. Αιτία ήταν ότι την προηγούμενη ημέρα είχαν καταφύγει στον προσφυγικό συνοικισμό μετά από καταδίωξη, 15 ένοπλοι αντάρτες.
1956.—Τετραμελής ὁμάδα τῆς ΕΟΚΑ, ἀποτελούμενη ἀπό τοὺς Κυριάκο Κολοκάση, Ἰωνᾶ Νικολάου, Σπῦρο Κυριάκου καὶ Νῖκο Σαμψῶν, ἐπιχείρησε καὶ ἀπελευθέρωσε τὸν Πολύκαρπο Γιωρκάτζη. Ὁ Γιωρκάτζης ἦταν κρατούμενος στὶς κεντρικὲς φυλακὲς Λευκωσίας, ἀλλὰ μεταφέρθηκε στὸ Νοσοκομεῖο Λευκωσίας γιὰ ἐξετάσεις. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἐπικίνδυνου αὐτοῦ ἐγχειρήματος ποὺ πραγματοποιήθηκε στὸ Νοσοκομεῖο Λευκωσίας, ἔπεσαν ἡρωικά οἱ ἡρωοεθνομάρτυρες τῆς ΕΟΚΑ, Κυριάκος Κολοκάσης, καὶ Ἰωνᾶς Νικολάου.
1960.—Γιά την υποτιθέμενη ανάπτυξη τού ελληνικού τουρισμού, το Αχίλλειο τής Κέρκυρας μετατρέπεται σε καζίνο από Γερμανούς επιχειρηματίες.
1961.—Σκοτώθηκε εκτελώντας διατεταγμένη πτήση ο πιλότος Ιωάννης Σινιώρης, όταν το αεροσκάφος του τύπου F-84F, προσέκρουσε πάνω σε ελαιόδενδρα στην περιοχή τού αεροδρομίου τής 115 Σμηναρχίας Μάχης Σούδας, με αποτέλεσμα να συντριβεί. http://www.pasoipa.org.gr/
1962.—Ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Λίντον Τζόνσον επισκέπτεται την Αθήνα γιά συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση.
1971.—Τραγωδία στην θάλασσα. Μιά μεγάλη πυρκαγιά στο επιβατηγό/οχηματαγωγό «ΕΛΕΑΝΝΑ», στα ανοικτά τού Πρίντεζι (Ιταλία), βυθίζει το πλοίο και μαζί του χάνονται 30 (ή 39) άνθρωποι.
1979.—Απεβίωσε ο οπλαρχηγός Αντώνιος Φωστερίδης, γνωστότερος ως Τσαούς Αντών. Γεννήθηκε στο Ερουκλί τής Μπάφρας τού Πόντου το 1912. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά των βούργαρων κατοχικών συμμάχων των Γερμανών στην διάρκεια τού Β’Π.Π. και τραυματίστηκε επανειλημμένα. Είναι ο μοναδικός ηγέτης μη κομμουνιστικής οργανώσεως, μετά τον Ζέρβα, που κατόρθωσε να επιζήσει των επιθέσεων τού ΕΛΑΣ και των κατακτητών σε όλη την διάρκεια τού κατοχικού «εμφυλίου», διότι ως γνωστόν όσες αντιστασιακές οργανώσεις αρνήθηκαν να τεθούν υπό την ηγεσία και καθοδήγηση των κομμουνιστών, διαλύθηκαν, και τα μέλη τους δολοφονήθηκαν με την κατηγορία τής «προδοσίας». Ο αντικομμουνισμός των Ποντίων – τουρκόφωνων και μη – οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό τόσο στην πολιτική που ακολούθησε το Κ.Κ.Ε. απέναντι στα εθνικά θέματα και ιδίως απέναντι στο Θρακομακεδονικό, όσο και στην συνεργασία κομμουνιστών με τον Κεμάλ, και, μετέπειτα στα όσα υπέφεραν οι ομογενείς τής Σοβιετικής Ενώσεως υπό το Σταλινικό καθεστώς.
1982.—Το πλήρωμα και οι επιβάτες τής πτήσεως 103 τής Ολυμπιακής Αεροπορίας, εγκλωβίζονται στο αεροδρόμιο Ναϊρόμπι τής Κένυας και τελούν υπό ομηρία από ένοπλους. Λίγες ώρες νωρίτερα είχε μεσολαβήσει πραξικόπημα στην χώρα.
1984.—Στο ΟΑΚΑ περίπου 45.000 φίλαθλοι συγκεντρώθηκαν γιά να τιμήσουν τον Μίμη Δομάζο. Στα 42 του χρόνια, τέθηκε γιά τελευταία φορά αρχηγός τής ποδοσφαιρικής ομάδας Παναθηναϊκός και έπαιξε με αντίπαλο την Μπόκα Τζούνιορς. Το παιχνίδι έληξε 2-3. Θεωρείτε ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν την φανέλα τού αθηναϊκού συλλόγου.
1995.—Κυρώθηκε νομίμως από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 31 Αυγούστου 1995 και έγινε μέρος τού Ελληνικού Δικαίου, η Σύμβαση κατασκευής, ανάπτυξης, λειτουργίας και εκμετάλλευσης τού νέου αεροδρομίου τής Αθήνας στα Σπάτα. Η συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ, αφ’ ενός τού Ελληνικού Δημοσίου και αφ’ ετέρου τής Κοινοπραξίας που εκπροσωπούσε η γερμανική εταιρεία Χόχτιφ. (Η Χόχτιφ αποτελείται από τις εταιρείες Hochtief Aktiengesellschaft vorm. Gebr. Helfmann, ABB Calor Emag Schaltanlagen AG, H. Krantz – TkT GmbH και Flughafen Athen – Spata Projektgesellschaft mbH).
.—Έξι άτομα σκοτώνονται όταν στρατιωτικό αεροσκάφος τής κρατικής εταιρείας τού Μάλι, συντρίβεται στην Θέρμη Θεσσαλονίκης, ενώ προσπαθούσε να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο “Μακεδονία” εξ αιτίας απώλειας καυσίμων.
2016.—Ο καθηγητής Μουσταφά Καϊμακτσί – πρόεδρος τού Συλλόγου Αλληλεγγύης Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσων, απελάθηκε από την Ελλάδα. Ο Καϊμακτσί εισήλθε στην Ελλάδα μέσω Ρόδου στις 27 Αυγούστου, μαζί με τον αντιπρόεδρο τού συλλόγου, Αχμέτ Κιρεβλιασί. Ευρισκόμενος στην Κω στις 30 Αυγούστου, συνελήφθη το απόγευμα από την Ελληνική Αστυνομία και οδηγήθηκε στο κρατητήριο, όπου και παρέμεινε ολόκληρη την νύχτα. Αφού τού κατάσχεσαν το διαβατήριο, την επομένη, συνοδεία αστυνομικών, επιβιβάστηκε σε πλοιάριο με προορισμό την Αλικαρνασσό, όπου και παραδόθηκε στην τουρκική αστυνομία. Σημειωτέον ότι από τις 18/6/2016 υπήρχε διαταγή απαγορεύσεως εισόδου του στην Ελλάδα, αλλά εισήλθε με ειδικό διαβατήριο… Ο Καϊμακτσί γεννήθηκε στην Ρόδο το 1945 και σε ηλικία 5 ετών μαζί με την οικογένειά του μετανάστευσαν στην τουρκία και εγκαταστάθηκαν στην Σμύρνη. Ως πρόεδρος τού ROİSDER υπερασπίζεται δήθεν την «τουρκική πολιτιστική ταυτότητα των ‘’τούρκων’’ των Δωδεκανήσων».
2018.—Ο προϊστάμενος τής Εισαγγελίας Εφετών Εύβοιας, Λάμπρος Σοφούλης, άσκησε έφεση κατά τού βουλεύματος τού Συμβουλίου Πρωτοδικών Χαλκίδος βάσει τού οποίου ο καταδικασμένος σε 21 χρόνια φυλάκιση, Αριστείδης Φλώρος, απελευθερώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα γιά λόγους υγείας (!..) μετά από 36 μόνο μήνες κρατήσεως. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, το Συμβούλιο Εφετών Εύβοιας έκανε δεκτή την έφεση κατά τού βουλεύματος και έτσι ο Φλώρος επέστρεψε στις φυλακές. Βασισμένος στον νόμο Παρασκευόπουλου με τον οποίο μπορεί να αποφυλακιστεί όποιος έχει πάνω από 67% αναπηρία και έχει συμπληρώσει το 1/5 τής ποινής του, ο Φλώρος με κάποιον τρόπο απέκτησε ιατρικό πιστοποιητικό με πλαστογραφημένη υπογραφή ιατρού. Παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση τού Γ. Πρασσά, οι δικαστές τον Ιούλιο τού 2018 έκαναν δεκτό το αίτημα που ανέπτυξαν στο δικαστήριο οι συνήγοροι τού Φλώρου, Βασ. Χειρδάρης και Ηλ. Αναγνωστόπουλος. Το συγκεκριμένο ‘’άνθος’’ τής εταιρείας παροχής ηλεκτρικού ρεύματος ‘’Energa’’, καταδικάστηκε σε 21 χρόνια φυλάκιση μετά από την υπεξαίρεση/σκάνδαλο 256 εκατομμυρίων ευρώ των εταιριών ‘’Hellas Power’’ & ‘’Energa’’. Σύμφωνα με το βούλευμα βάσει τού οποίου δικάστηκε μαζί με άλλους και ο Φλώρος, οι φόροι που κατέβαλαν οι πολίτες μέσω των λογαριασμών ενέργειας αλλά εκλάπησαν από τους λωποδύτες ιδιοκτήτες τής ‘’Energa’’ και τής ‘’Hellas Power’’, ανέρχονται σε τουλάχιστον 75.427.533,17 ευρώ γιά την ‘’Hellas Power’’ και σε τουλάχιστον 96.703.945,82 ευρώ γιά την εταιρεία ‘’Energa’’. Η υπόθεση τής Energa – Hellas Power δεν είναι η μόνη γιά την οποία ο Φλώρος έχει καταδικαστεί. Είχε κριθεί ένοχος γιά ηθική αυτουργία στην απόπειρα δολοφονίας σε βάρος τού δικηγόρου Γιώργου Αντωνόπουλου το 2014. Σημειωτέον ότι ο δικηγόρος του, Μιχάλης Ζαφειρόπουλος, δολοφονήθηκε στις 12/10/2017 από αλβανούς εκβιαστές, οι οποίοι – σύμφωνα με κατάθεση – τον πίεζαν να πείσει τον Φλώρο να τους δώσει 5 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να αποσύρουν τις καταθέσεις τους με τις οποίες τον κατηγορούσαν ως ηθικό αυτουργό στην απόπειρα δολοφονίας σε βάρος τού δικηγόρου Αντωνόπουλου.